Rızalık Beyanı Şiiri - Sadık Kocabaş

Alevilik dersen insana bakar,
Gönül rızasıyla bentleri yıkar.
Zorlama yoktur ki, gönülden akar,
Rızalık şehrine giden bir yolum.

Gözünle gördüğün gerçektir ancak,
İlimle, irfanla dikilir sancak.
Akılla yürürsen yanmazsın hiç bak,
Bilgiyle, görgüyle dolar bu kolum.

Vicdanın sesini duyup da duran,
Eşitlik üstüne bir dünya kuran.
Mülkünü dağıtıp düzlüğe varan,
Halkın hizmetinde biten bir kulum.

Birlik kapısında ikilik biter,
Ayrılık güdenin ocağı tüter.
Sevgiyle bakana bir selam yeter,
Barış bahçesinde açan bir gülüm.

Tapınmak değildir bir gönül yapmak,
Karanlığa karşı bir çıra yakmak.
Yenilik peşinde ileri bakmak,
Cümle mahlukata ibret bu hâlim.

Bencilce yaşayan yolda kalamaz,
Toplumsuz olanlar murat alamaz.
Evrensel bakmayan Hakk’ı bulamaz,
Kalemsiz Şair'im, budur ahvalim.