Rıza Şehri'nin Duvazı Şiiri - Kemter Abdal

Bism-i Şah! Ya Hû!

"Bir şehir gördüm hayalimde,
Adı Rıza, kapısı tevella...
On İki İmam'ın nuruyla aydın,
Kırklar'ın nefesiyle dolan!"

Gönül çarşısında satılmaz kin,
Her dükkânında aşk'ın rengi var.
Ne Muaviye korkusu, ne Yezit zulmü,
Sokaklarında Hızır'ın ayak izi var!

"Döndükçe Meydan'da bu erkân ile,
Rıza Şehri'ne varırız Hu diye!
Yüzümüz Kâbe'ye, gönlümüz Şah'a,
Bu yolda Mansur'dan beri yananız!"

Dergâhlarında ilmin şerbeti içilir,
Her zakir; Şah Hatayi'den bir ders bilir.
Çocuklar Fatıma Ana terbiyesinde,
Delikanlılar Ali gibi yiğit yetişir!

"Hasan'la Hüseyin baş tacımız,
Zeynel'in aşkıyla yanar yüreğimiz.
Bakır'ın ilminden, Cafer'in sırrından,
Musa-i Kazım'la çoğalır nefesimiz!"

Kemter Abdal eydür: "Gerçek erene,
Bu şehir gönül dediğin yerdedir!
Dar'dan geçip, sır'a erenler,
Rıza Şehri'ni cem'de bulurlar!"

Ya Hakk! Gerçeğe Hû!