Yaşamın içerisinde olan imtihanlarım,
Vasatın altında kalan başarılarım,
Bir denge kurma çalışmalarım,
Ya az ve yahut aşırıya kaçışlarım.
Son hali kaçış olan savaşlarım,
Haram meyveye hiç izin verilmez.
Sade aşk yaşamak değil maksadım.
Sahipli bahçelerden gül derilmez.
Sevgi, dostluk ve vefaya inandım…
Tanıdıkça arttı değerin kat kat.
Minareden gelen salâ, ölüm haberimi verir,
Evde feryat figan, sevenlerim gözyaşıyla erir,
Bu fani dünyayı terk eylemişim gerisi bana nedir,
Allah’ım sen bu fakir, bu garip, bu aciz kulunu,
Rahmetinle, Cennetinle, Cemalinle sevindir.
“İnnî Ühibbüke Fillâh”
“Ben seni Allah (c.c.) için seviyorum!”
.
Ben severim sevdiğimi Allah için
Beni seven de sevsin Allah için,
İki dünya da dost kalmak için,
Dualar azaldı,
Gönüller karardı,
Zaman ahir zamandı,
İnsan hep zarardaydı.
rBg / YıLiKiBiNüSTü
Nefis ilahlık ister, haşa kendine,
Şeytan vesvese verir, iman dolu göğsüne,
Cihadı yapmalısın önce şeytan ve nefisle,
İnsan-ı kâmil olmalısın böylece.
RıZa BeRKaN GÜLER / 01.10.2005
_İnsanın insana yaptığı zulümü,
kötülüğü başka hiçbir şey yapmıyor,
_Alçaklıkta hem dem olmuş,
Zalimin zulmü mazlumları vuracak,
Yine ölen öldüğüyle mi kalacak?
Gazze'deki katliamı kim durduracak?
İnsanlık ölmüş, katil İsrail ise alçak.
Kan, gözyaşı, vahşetle beslenir şeytanın uşakları,
Varlıkla Şımaran,
Yoklukla Bunalan,
Her Daim Nefsini,
Temize Çıkaran,
Ölümü Hep Unutan,
İnsan mı? İnsan..
İnsanoğlu bir mirasyedi
Tüketiyor dünyayı hem de deli gibi
Ölümsüzlüğü ararken teknolojinin eli
Kendi sonunu hazırlıyor, yaklaştırıyor kıyameti.
İmkânlar artarken, insanlık azaldı,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!