Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Harika bir şiir olmuş.Bu şiirin aklıma Pir Sultanı getirdi aklıma
'Dostun bir gülü yaralar beni
Şu Kanlı Zalımın Ettiyi İşler
Garip Bülbül Gibi Beni Zareyler
Yağmur Gibi Yağar Taşlar Başıma
İllede Dostun Bir Fiskesi Yaralar .....' Beni işte bu şiirin güzelliği derin anlam yüklülüğü aldı beni Pirsultan Abdal'n bu dizelerine götürdü.Kardeşimi unutmam ne mümkün.Lakin dende hiç guruba uğradığın yok ki güzel kardeşim.Selamlarımla....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta