Sonsuz bir döngü içerisinde kalbim
Dönüp dolaşıp sende duran bir saatin parçasıyım
Gün ışığında parıldayan kar taneleri kadar naif!
Toprağın kokusu kadar hoşsun içimde
Sen bütününle benimsin suyum, yağmurum, ayımsın
Canımın en nadide parçası güz çiçeğim
İçimde sönmeyen bir kıvılcımdan ibaretsin
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta