Bir ihtiyar gibi kulağım hep ezanda.
Abdestte duran kollarım harp nizamın ahenginde.
Baş uçsuz bucaksız gökte, bulutların özgürlüğünde.
Gözlerim çöl tohumlarını döllendiren yağmur sevdasında.
Şükret kalbim şükret, Tavaf cezbesinde kendini unutan mümin gibi.
(26.02.2013)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta