7 Nisan 1932 - 7 Haziran 2012
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Bazen iki güneş doğar içime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Haksızlık devrinde Hakkı arasan,
Ateşin hattında hattı yararsan,
Onulmaz yaraya merhem sararsan,
Unutma KARAKOÇ bizide çağır.
Üstadıma saygılarımla, Ayakta alkışlıyorum.
Bu çağrıyı iyice idrak edip, bu çağrıya gelebilecek ve gelen insanlara ve bu çağrıyı harika bir şiirle bizlere armağan eden Üstad Karakoç'a saygı ve sevgilerle
şiiri çok beğendim...saygılar...
Bu şiir ile ilgili 64 tane yorum bulunmakta