Rica Şiiri - Hüdaverdi Öz

Ne olur, bu sırrım, sende gizli kalsın
Söyleme, insanlar periler bilmesin.
Ver sulara, kereme-aslıya varsın...
Söyleme, akrepler yılanlar bilmesin.

Öyle hasretim ki, ela gözlerine
Acı da olsa, iki çift sözlerine
Düşmeden hoyrat münafık dillerine
Söyleme, vicdansız düşmanlar bilmesin.

Düşündüm; bir çare gelmiyor aklıma
Bir şelek vurdun ki, çekemem sırtıma
Bir kurşun attın, vurdun gönül yurduma
Söyleme, hakimler savcılar bilmesin.

Dünya'lık ne varsa, attım hep geriye
Bir canım var, o benden sana hediye
Döndüm hasretinden bir deri kemiğe
Söyleme, doktorlar tabipler bilmesin.

Anlatsam kim anlar ki, benim derdimi?
Suya tutsam, sular yakar ellerimi
Kalbimde sen, bir ateş sarar tenimi
Söyleme, eşin, dostun, yaren bilmesin.

Ruhum sığmıyor kabına, artık yeter
Düşürdün bir derde, mecnun'dan bin beter
Al yanına, bir avukat, bir de noter....
Söyleme, katipler memurlar bilmesin.

Hüdaverdi Öz