seni düşününce baba olabilme ihtimalleri sarıyor benliğimi,
sana düşünce cemreden ziyade bir çocuk oluyor kalbim yeşil düşleri ilk kez gerçekleşmiş gibi.
seni özleyince yangın yeri bu şehir,
gözlerine baktığım an başladı benim göçüm,
ben artık senin adım attığın her hangi bir yerin,alelade gezdiğin bir kaldırımın,sokağın,beklediğin otobüs durağının vatandaşıyım.
ben bilmezdim şampuanın papatyalardan daha miski amber koktuğunu,
çiğerlerimi senin rüzgarlarına bırakmasaydım.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta