Reyhan Tataroğlu Şiirleri - Şair Reyhan ...

Hayat...
Kırk yamalıklı bir bohça
Sırtlanmışım çarşı, pazar
İnandıklarım avucumda
Hileli bir çift zar
Dayandığım koltuk

Ben ne şundayım,ben ne bundayım
Ben kimsenin değil amma,O''nun''umrundayım

Bir derya kadar geniş,o güzel gözlerin
Ruhuma sesleniş,nameli sözlerin
Uğruna can veriş,en büyük özlemim
Özüme özdeyiş,yangınım közdeyim

Bir güneş kadar parlak,ay gibi yüzün

Ey! Sevgili...
ne bir el uzanabilir
Sana
ne bir dil
hangi küstah bu
çekil çekil...

İmsaktan önce
Teheccüd ile başlayan
Aşkımın adı 'Sürmeli'
Ki...
Sevdanın son demine kadar
Alıp götürmeli

kimselerin
olmadığı
bir
yer
varmıdır
kimsesiz

Omuza düşen bir el
Dostluğun nişanesi
Dosta, dostane
Bir davetin sesi
Diyor ki;
“ Artık gel “

kendimden utanmaya kalktım
otur dedi yerine
oturmayı bıraktım
geçtim yerin dibine

ben
bir fincanım
kahve hatırına
cezveyi bırakta
kahveciyi hatırla

Başka kafalara,başka bakış
Kağıt mendil üstüne işlenen nakış
Haklıya,tek elle tutulan alkış

Örtüsüz fikir,fikirsiz örtü
Hayanın peşinde...hayasız dürtü