Reyhan Tataroğlu Şiirleri - Şair Reyhan ...

Tik taklara bağlı yaşarken nefesim
Ben guguklu bir saatten kafesim

'İnan ki...inandım ' diyenlerce kâle alınmadım
Eyvah! ... ki öz vatanımda yersiz, yurtsuz kaldım

alınan nefes
verilen nefes
birlikte yaşar
birlikte ölür
ne seda,ne ses
''gık'' demez

paçası ve
bacası çamurla sıvanmış
bahçesiz,kerpiç bir evde oturuyor
ne kadar fakir ise
bi o kadar da itikatlı idi
hayli bir zaman sonra gördüm

Maksadım değildir bulutlar üzerinde gezmek
Maksudumdur rahmet damlalarında yüzmek

Işık...
Nur olunca ışıktır
Gayrısına...
Karanlık alışıktır

Aşk, yaşarken yazanların doruk noktası
Zevk, yazarken yaşayanların okkası

İşte gök,işte yer...
Ne de yakınmış,birbirine meğer

herkes
yiyiyor
herkesin
elinde
bir
kaşık

Baş koymuşum ben de bu yolun ayak izine
Son vermek için,bir de adamlık krizine