Çığlığımın hududu çoktan dağları açtı
Savurdu, çalkaladı engin nice okyanusları
Kendimde bir ben kaldım, deli yorulmuş
Aşmışım varlığımı kaybolmuş yokluğumla
Meşk değil bu bendeki yanlız ağlayar bir eşk
Kapalı kalmış boğazımda, anlaşılamamış
Kararmış kalmış, susmuş heceler.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta