Resul Uzun Şiirleri - Şair Resul Uzun

Desen Kalbi İkiye Bölürdüm Yar
Hasret Çektim Beni Kollarına Sar
Yaz Gününde Yağdı Dağlarıma Kar
Halimi Sormayın Dertle Doluyum

Geceme Ay Doğmaz Sabaha Güneş

Mutluluğu Tatmadım Yok Bir Anım
Herşeyden Usandım Sıkıldı Canım
Damla Damla Aktı Döküldü Kanım
Ayakta Duracak Halim Kalmadı

Birgün Gülmedim Ki Hergün Ağladım

Zaman Hızla Gelip Geçer
Bu Bedenim Birgün Göçer
Kader Bulmuş Beni Seçer
Bize Gülmek Haram Oldu

Boynum Bükük Gözüm Yaşlı

Dayanmaz olmuşum yeter çektiğim
Gönül bahçemize özlem ektiğim
Az dır senden sonra benim güldüğüm
Hasretini koklarım koklarım yâr

Gönlümden gönlüne haber yollarım

Derdimin Üstüne Bin Derdi Kattım
Sigara Üstüne Sigara yaktım
Dün Gece Resmini Öpüp De Yattım
Hayalin Aklıma Geldigi Zaman

Yürek Taşıyorum Deme Unuttum

Varmı Benim Gibi Yarası Azan
Ben Deyilim Vefasız Sana Kızan
Yoklugun İçimde Kaynatır Kazan
Derbeder Gezsem Hayata Alıştım

Senden Başkasını Hiç Sevmesem De

Boynumu Büktürdün Gülmedi Yüzüm
Islandı Kirpigim Ağladı Gözüm
Kalmadı Yanında İtibar Sözüm
Artık Hayatından Çıkmaya Geldim

Ne Varsa Mazide Sildin Süpürdün

Gönül Dagıma Yagar Dört Mevsim Kar
Kokunu Özledim Esmiyor Rüzgar
Hergece Yatınca Basıyor Efkar
Bu Senede Geçti Hazanla Ömrüm

Hep İçimde Koptu Çakan Şimşekler

Bu Dünyada Olmazsa Nasıl Yaşanır
Seven Erkeği Gözlerinden Tanır
Bir Demet Gül Versen Hemen Utanır
Her kadın Şiirdir Benim Gözümde

Önünde Diz Çöküp Aşkı Sunarız

Dünyamıza Neşe Veren
Bizi Canı Bilip Seven
Adam Deyil Kırıp Döven
Herşeyimiz Bu Kadınlar

Şiddete Maruz Kalırlar