yavaşça fırçayı bıraktı ressam
sonra yavaşça ağladı
gözyaşı herkes gibi hızlı terkederken
yavaşça sakalına dokundu
boyalı ellerine aldırmadan
aç olduğunu susuz olduğunu fark etti
insanlığını hiç unutmazken
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




insan cok şey bilir. ama bilmek ayıp değil onun kötü olduğunu bilerek yapmak ayıptır. - -
20 sinde ölmemeli bir insan.. gücü kuvvetini yerindeyse dava uğruna uğraş vermeli..gerekirse canını göz ardı ederek.. bu yıkık düzeni değiştirmeye çalışmalı.. en azından düşünceleriyle davasında baki kalmalı..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta