yavaşça fırçayı bıraktı ressam
sonra yavaşça ağladı
gözyaşı herkes gibi hızlı terkederken
yavaşça sakalına dokundu
boyalı ellerine aldırmadan
aç olduğunu susuz olduğunu fark etti
insanlığını hiç unutmazken
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




insan cok şey bilir. ama bilmek ayıp değil onun kötü olduğunu bilerek yapmak ayıptır. - -
20 sinde ölmemeli bir insan.. gücü kuvvetini yerindeyse dava uğruna uğraş vermeli..gerekirse canını göz ardı ederek.. bu yıkık düzeni değiştirmeye çalışmalı.. en azından düşünceleriyle davasında baki kalmalı..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta