Grief that has nowhere to land.
When the world pretends to be la-la land,
my grief can’t find soil to root itself.
My feet are not enough for this kind of grief.
My body can’t contain it.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta