Aslına baksam cefa, resmine baksam vefa,
Suretinle sürdüğüm, sensiz sürdüğüm sefa.
Sen kalbimi kırsan da resmin boyun büküyor,
Hayalin, gerçeğinden bin kat daha seviyor.
Dili yok ki sitemin, yükü ağır dilimde,
Bir solukluk ömürsün, can çekişen elimde.
Sen kapıyı çarparken, resmin kal diyor hâlâ,
Varlığın bir bilmece, yokluğunsa bin belâ.
Dursun zaman öylece, ne solar ne değişir,
Gözlerin o kağıtta sessizce helalleşir.
Sen gitsen de fark etmez, bu bendeki esaret,
Aslından kopan kalbe, hayalin bir emanet.
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 10:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!