Gözlerimle değil kalbimle baktım resmine,
Kanayan yüreğim bir kez daha kanadı,
Yüzünü bensiz kalmanın hüznü kaplamış,
Mutsuz olmanın ışıksızlığı içindeki sen,
Mutlu olduğun zamanların ışığı ile bakıyorsun.
Elbette yaşayacaksın anılarınla hayalimle,
İkimizin yıldızlara arkadaş olduğu günler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta