Kanun tellerinden yükselen nağmelerle,
Köprünün ortasından doğan ayı seyrediyorum,
Seni düşünerek.
Ve herkes eline almış fırçayı,
Tuvale resmediyor doğuşunu,
O ışığını, o güzelliğini.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta