Senden sonra resimlere baktım.
Siyah saçlarını hayal edeceğim çiçeklere baktım.
Siyah yoktu!
Hepsi de rengârenkti, ışıl ışıldı.
Hepsini koklayamıyordum ama,
Eminim ki muhteşemlerdi.
Ama hissettiğim bir tek şey var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta