Resimde ki, kırık dökük bir evdi,
Önünde, yarı çatlak bir beton parçası vardı,
Üzerine oturan beden sana aitti,
Öyle masum bakıyordun ki,
Yüzünde sanki vefasızlığın adı yoktu.
Belkide öyleydi,
Belkide mecbur kalışının acısını çekiyordum.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta