Resimdeki Adam Şiiri - Şükrullah Yavuzer

‎
‎Resimdeki Adam
‎Sesimde gün batımı,
‎Gözlerimde akşam.
‎Kanatları kırık
‎İçimde uçan kuşların.
‎Bilirim, perdesi titrek pencereden
‎Hâlâ bana bakar çocukluğum.
‎Tozlu camlara nefesimi bırakır,
‎Adımı fısıldar eski duvarlar.
‎Haydi gel, resimdeki adam,
‎Hüzün derelim
‎Çocukluğumun sokaklarından…
‎Yaralı bir akşam toplayalım
‎Avuçlarımız dolusu.
‎Sokak lambaları erken yanar,
‎Gölgem uzar taşlara.
‎Bir misket yuvarlanır zamanın içinden,
‎Bir uçurtma takılır göğün kıyısına.
‎Sesimde yine gün batımı,
‎Ama içimde bir çocuk koşar hâlâ.
‎Kırık kanatlarına rağmen
‎Göğe inanır.
‎Ve resimdeki adam,
‎Yüzüme dikkatle bakar—
‎Der ki:
‎“Büyümek, biraz eksilmekti.” sanki...
‎