yok artık bugünüm de yanımda
takılı kaldı gülümsemeler
tozlu perdelerin örümcek ağlarında
dünde kalmadı mı ki zaten dünkü gülümseyişim
en acısından hüznüm kimi zaman
kimi zaman da hara düşmüş
sımsıcak koynunda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta