Siyah beyaz resimlerde yaşamak…
Öyle sessiz, öyle buğulu, öyle hüzünlü,
Uyandığı her sabahı yaşadığı belli;
Hafiften gülümseyen dudakları,
Tüm sözlerini tamamlamış.
Ne anlatma çabası kalmış,
Ne sevilmeme korkusu.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta