Belki bir bos luktur abimin resimleri icindekilerin kirmiziya ve maviye düs tügü.
Kuslara ve kadinlara bulanmis bir dünyanin aciligidir.
Belki cikisi olmayan bir cehennemden kacistir.
Belki paylasilmis bir yasamin
ayak izlerdir siyah cizgileri,
Belki paylasdikca suruklenen
bir emegin dagilmis carklaridir,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta