Mavi en maviliğinde,
Deniz dingin ve uçsuz.
Sonsuzca gülmüş yüzümüz..
Kuşlar en yükseğe açmış kanatlarını...
Mutluluğu oynamışız sahnede.
Ağzımızda söylenecek bir söze hazırlık var gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bence gülerdin/iz..;)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta