Renkti Şiiri - Habibe Merih Atalay

Benim benim benim
Cesaretin vücut bulmuş
Çiçeğini arayışta benliğim

Benim o çiçek de
Arayışta benim

Tam anlayamadım
Tamamlayamadım

***

Dolgun başaklar,
Büyücümün koca nasırlı elleriyle
Bağlamından çekip koparılıp,

Gün doğumundan gün batımına,
Hiçliğin sessiz geçit töreniyle
Serpiştiriliveriyor

Büyüleyen avucundan
Bulvarın kulvarlarca
Nefessiz hıçkırıklarına!

Atıcın sensiz
Adcın serhoş ve esrik,
Vitrinlerdesin

Ezik daneler...

Daha nelere nelere
Yüze yüze düzeye çıkışın
Başağrımızsın

Armağanı parmağın işte yine de
Taş zeminlerden çıplak kaldırımlara
Bir başağın daha,

Yerli yerine konmuş
Oturmuş, bakışı, yepyeni
Umutlarda, ne iyi!

Şu zamanlarda
Kavruk tabanlarda
Ne yakıştı ama sana durmak!

Özgürlüğün bukalemcil
Çarklı düzleminde bi çimlenip,
Yine biçiliyorsun, ne iyi!

Bir basamağın kelime sandığından
Kimsenin duymadığını duyan duyumla
Bakışımsal dönüşlerle değiştirdin bakışını;

Baktın ve gördün,
Geç git!

En iyi!

***

Benim benim benim
Cesaretin vücut bulmuş
Çiçeğini arayışta benliğim

Benim o çiçek de
Arayışta benim

Tamamlayamadım
Tam anlayamadım

Ne renkti

Meselâ?!