Kalbim bir tablo,yalnız kalpler müzesinde,
acımasız bir ressamın fırçasında soluk renkleriyle.
Her dokunuşumda biraz daha silinirim sessizce,
Yine de beklerim bir damla merhamet düşsün diye üstüme
Söylesem, kalbim yanar kelimelerde,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta