Eğil gözyaşlarımın önünde saygı duy hüznüme
Parmak uçlarına takılmış ruhuna uzanıyor ölüm
Ben yürümüyorum yollar gidiyor kendince
Eğilip yüzünü kaldırıyorum yerden kırıklarını onarıyorum çoğu parçası kayıp ortaya çıkan yüzü tanıyamıyorum
Gözlerin yalancı bir düş kanatıyor geceyi
Sesin yağmuru çağırıyor
Gökyüzü çok uzak yakın olan bulutlar
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta