Eğil gözyaşlarımın önünde saygı duy hüznüme
Parmak uçlarına takılmış ruhuna uzanıyor ölüm
Ben yürümüyorum yollar gidiyor kendince
Eğilip yüzünü kaldırıyorum yerden kırıklarını onarıyorum çoğu parçası kayıp ortaya çıkan yüzü tanıyamıyorum
Gözlerin yalancı bir düş kanatıyor geceyi
Sesin yağmuru çağırıyor
Gökyüzü çok uzak yakın olan bulutlar
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta