Ben seni hiç gölgede sevmedim.
Hep gün doğumunda, turuncuya çalan o ilk ışıkta.
Çünkü karanlık benim içimdeydi zaten senin bakışında değil.
Bir çınar vardı şehrin ucunda, yaprakları sarıydı
ama ne güz vardı ne rüzgar.
Sadece senin yokluğun düşüyordu dallarına.
Ve ben orada seni düşündüm:
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta