Renklerim paramparça ellerinde
baharlarım simsiyah;
yıllarım kan kusuyor şimdi Tanrı'nın kucağında
üfle hadi küllerimi bulutlara..
......Hiç hazır değilim henüz aynalara bakmaya
başka bir renkte kayboluyor yaşam;
kulaklarım patlarken sessizliğimden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta