Sırası gelince renklerin...
Yeşil kaldı mutluluklar...
Sararınca hüznün rengi…
Beyaza büründü gözyaşları...
Siyaha kavuşmasına beş kala yalnızlığın...
Yaklaşmaya başladı ölüm...
Kurudu artık gelincik tarlaları...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta