Ne talih, ne kuyu, ne de kördür kurşun.
Namlu görür, körkütük olsa da sarhoşun.
Ne kör şeytanın işidir bu,ne de nankörün,
“Kör müsün” le başlar sözü, renkkörünün
Ne erkek beyefendi, ne kadın hanımefendi.
Ne erkeğin kaba kuvveti, ne kadının fendi.
Kadın ve erkek iki yarım elma, bire denktir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta