Zanki zorla mektuplaşılan bir mektuptaki cümleler gibi..Özensiz, Öyle alalade kelimelerin yan yana getirilip cümle kurulması gibiydi müsvedde bir kağıda yazılan karalanmışlık hissi..Özensiz, sevgi kırıntılarının bile olmadığı, donuk ve kararsız hisler..Oysa ben okunmasına kıyamadığım sessiz harfleri nakşeder gibi gibi işlerim her muhatabımdaki tavrımda,yazımda..Beyaz lale gibi asil ve beyaz gül gibi aşka aşık olan, muhatabını da böyle ister sessizliğine yankı ve rengine tını olurcasına
t.o
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta