Hayat bu… Sevgili Ferruh’a ithaf
Her zaman olmuyor safa
Yolumuzda manialar
Uçurumlar var hatta…
Şükür edelim halimize
Sabırla her zaman
İNSAN
Adem’den Havva’dan beri
Azminden bir adım geri
Durmaksızın hep ileri
Adım adım yürür insan
SESLENİŞ
Ne kadar kesilse alınsa da mazlumun canları
Ebedi boğacak onu ehl-i islamın kanları
Faydası olmaz ecele artsa da hezeyanları
Bizim olacak Azerbaycan ve de Nahçivan’ları
ÇINAR
Kökü mazide atiye çağlasın bu pınar
Türk-İslamla yedikoldan beslensin bu çınar
09. Nis.1992
R.Poyrazoğlu
HAYAT
Çekilsin halaylar erler en başta
Bir mana sır gizli duran şu taşta
Akıl yaşta değil elbette başta
Başka başka güzel hayat her yaşta
AHLAKİ ÇÖKÜNTÜ
Ahlaki çöküntü aldı başını yürüdü
Kalmadı haya namus iflas etti çürüdü
Ruhumuzu miskinlik bir atalet bürüdü
Hey hat durmadı fitne gençliğimi sürüdü.
DERMAN GİBİSİN
Renk cümbüşü ışıl ışıl gözlerin
Elvan elvan açan güller gibisin
Merhem şükür bize artık dillerin
Zaman anlam buldu seninle derin
İçimde sımsıcak volkan gibisin
GÖNÜL
Gönlüm girdi bu aşk bagına yanar bi-çare gönül
Derdinle ummana dalmışım kanar divane gönül
Aşk şarabından içmek için durdu divana gönül
Herdem aşkınla yanmak için döner pervane gönül.
TOKAT
Başladı yine ejderha kan emmeye fakat
Yazık ki son çırpınış kalmadı dizinde takat
Verecektir senin dersini benim serdarım
Yiyeceksin birgün İslam ehlinden tokat
İNSANLAR
Yürüyorum kaldırımlarda
Omuz omuza dayanmış
Bellerde kenetlenmiş eller
Gülücükler kahkahalar
Ve kalabalık insanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!