Sevgi, şu koca evrenin anahtarıdır.
Emekle beslenen mutluluk toprağında
Umut tohumlarının çiçeğe durmasıdır
En karanlık anında sevgiyi çoğalt içinde.
Umudunu yitirme kaldır eğilen başını
Direngen doğaya bak.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta