Karın tokluğuna buyutmeye çalıştığı aşklara hep, teğt geçmiştı mutluluk,
Bu yüzden;
Acıktığı yerde, ömrunu yemeye başlıyordu kadın,
Acılar içinde regl olurken, rahmınden.
Aynı zamanda;
Döllenmemiş pis sevdalarını atıyordu dışarı, gözlerinden.
Ve küfürler savruluyordu dilinden kadının.!
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Böylede olabılırdı evet
Ve küfürler savruluyordu dilinden kadının!
Belli ki;
Bir sonra ki sevd'aya erteliyordu,
Mutluluğa dair gebelik hayallerini.
Taa ki biri gelip düşürmeyi deneyinceye kadar!!!!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta