Reddetmek,kabullenmek Şiiri - Kemal Tekir

Reddetmek ,Kabullenmek

Reddetmek bazen
sabah alarmını susturup
hayatı beş dakika daha ertelemek gibidir,
“Bugün ben yokum,” demektir.

Mesajı görüldü yapmadan geçmek,
zam talebini duymamış gibi yapmak,
ekrandan kayan haberleri
parmağın ucuyla inkâr etmek…

Kabullenmekse
aynaya bakıp kırışığı saymak değil yalnız;
kırışığın anlattığı yolu
haritaya eklemektir.

Kiranın arttığını kabul edip
bütçeyi yeniden yapmak,
işte bir masayı paylaşırken
“ben de yoruldum” diyebilmektir.

Reddetmek,
yanlış bilgiyi paylaşmamak kadar cesur olabilir,
ama bazen de
gerçeği yormamak için kaçmaktır.
“Bana dokunmaz” demek,
trafikte siren sesini kaale almamaktır.

Kabullenmek,
sirenin geçeceğini bilip
kenara çekilmektir.
Bir hastalığı adıyla çağırmak,
bir vedayı son kez dinlemek,
yanıldığını itiraf etmektir

Reddetmek,
“Böyle gelmiş, böyle gider” diyen
kısa bir cümle;

kabullenmek,
“Böyle gelmiş ama
ben buradan döndürürüm” diyen
uzun bir nefes.

Reddetmekten de doğar umut,
kabullenmekten de.
Biri kapıyı kapatır,
soğuk içeri girmesin diye.
Öteki pencereyi açar,
ışık girsin diye.

Ve hayat,
ikisini de ister bizden:
Yanlışı reddedecek kadar dik,
gerçeği kabullenecek kadar yumuşak bir yürek...

Kemal Tekir
Halkın,Hak kın sesi