Bugün de akşam oldu,
Sensizlik bastı yine içimi,
Işıklar yandı birer birer,
Yine uyandı içimde hüzünler.
Tek tek kapandı
Bütün pencereler bütün perdeler,
26 Mart '84
O gün,
Işıksız, tozlu paslı yüreğimde,
Bir pencere açıldı birden.
Önce bir ışık, sonra taze bahar kokusu,
Sanki yasemen.
Tiflis'te,
Bir park vardır adı Vake.
Onun yanında da bir bina
Büyük uzun ve ince.
İşte o binanın onikinci kat penceresinde
Her sabah beni bekler iki kuş,
Dostlar vardır çiçek gibi
Yüreğinizi ferahlatır,
Alır götürür bütün yüklerinizi,
Dostlar vardır kor gibi
Yüreğindeki ateşle ısıtır ellerinizi.
Dostlar vardır yağmurda fırtınada sığınak,
Bugün tam 22 yıl oldu,şöyle bir bakınca maziye,
3 Mayıs '85 te binmiştik biz bu gemiye.
Binerken iki yolcusu vardı gemimizin,
Sonra iki misafiri daha oldu ikimizin.
Bunca yıldır hayat denen sonu bilinmez bu denizde,
Yol alır gider gemimiz sakin vakur ve sessizce.
Adam gibi adamdı,
O adam benim babamdı.
Öyle bir yürekti ki o,
İşinde cesurdu tam askerdi,
Evinde müşfik şefkatli, üzerimize titrerdi.
Çok merhametliydi, yeri gelince çekinmez ağlardı,
Rüya kadar engin erişilmez bir emeldi,
Mısralara sığmaz ki o bir başka güzeldi.
Tarife çalışmakta nereden aklıma geldi?
Mısralara sığmaz ki o bir başka güzeldi.
Bir tende duyar kalpti o, bir madde de mana,
Sevgili Eşime,
Bir sabah uyandım ki yanımda yoksun
Sesin yok gülüşün yok gözlerin yok
Ruhum yoksun gönlüm mahzun
Ne günahım vardı ki ayrıldım cennetimden
Ne gün geçiyor ne gece bitiyor
Derinliklerinde yüreğimin,
Kıvrımlarında beynimin,
Kokusunda terimin
Hep sen varsın.
Sen
Çocuklarımın annesi,çiçeklerin meleği
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!