sözüme kezzap döküldü benim
sözcüklerim büzüştü artık
hiç kimse görmedi öldüğümü
realistmişim -oysa hakikât aşığıydım ben
yüreğimden ipincecik bir duman yükselir şimdi
külümü gerçek sanan ışığımı göremez benim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta