Hİç ağlamazdım bilirsin sen yanımdayken
Terkettiğin gün başladı gözaşlarım
Ve artık sensizliğe ağlıyorum
Oysa bu yüreği kimse ağlatamaz sanıyordum
Sen gittiğin gün başladı gözyaşlarım
Yaşamayı ne kadar çok severdim biliyorsun
Terkedişinle birlikte isyanlar başladı bedenimde
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Dört duvar arasında
Mühebbet yalnızlığa terkettin beni
Şimdi mutlumusun bensiz
Eğer mutluyum diye biliyorsan yüreğin sızlamadan
O zaman ben yalnızlık içinde sensizliği de Razıyım!
Bu şiirde yüreğinı açıkça yanlızlıga mahkum etmış vefalı bır yürek var yanlızlıklarda artık olmayan aşkını yaşayan . gönlüne sağlık sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta