Saat yedi,
bir yalnızlık soluğu gibi düşüyor üstüme gece.
Rüzgâr, eski bir mektubu okur gibi
taşıyor içimde kalmış kelimeleri.
Bir peronun ucundayım,
ayaklarımda geçmişin yankısı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta