Rave Bawo Rave ( Kürtçe ) Şiiri - Baki ...

Rave Bawo Rave ( Kürtçe )

Rave rave lo bawo rave…
Ax lo bawo…
Ev şev çiya qûlibû,
ev şev erd têk çû.
Tu çûyî bawo,
min serê xwe li ku danî?

Min destê te girt bawo,
destê te sar bû.
Gotim: “Rabe lo bawo”
dengê min li vir mayî,
tu çûyî.

Agir ket ser dilê min lo bawo…
agirê Adıyamanê
ku av jî wî nakuje.
Dilê min şikest,
dengê min qirî.

Naw çigerê min heliyan…
Wek ku çigerê zarokîyê
ji hundirê min hat derxistin.
Ez bûm zarokê bê bav,
bi şevê yekem.

Lo bawo…
Tu çûyî
mal bê deng ma.
Sofre kêmasî kir,
der bê pişt ma.
Tu çûyî
min hê jî li pey te rawestî.

Rave rave lo bawo…
Tu çûyî
çavên min li rê man.
Gotinên te
li gûhê min man,
lê dengê te nehat.

Ax dizane bawo…
Axê Adıyamanê dizane
bav çawa li bin erdê tê dayîn.
Çiya şahid e,
roj û şev şahid in.

Ez bang dikim:
“Bawo!”
Çiya vegerîne dengê min,
tu vegerandin nî.

Ev ne stran e lo bawo,
ev axa dilê min e.
Ev ne gotin e,
ev şewata zarokê te ye.

Bi dengê ku şikestî ye,
bi dilê ku li axê hat dayîn
dibêjim:

Kul Ortak
ev ağıt got
ji zarokekê Adıyamanê
ku bavê xwe
li nav axê hişt.

Uyan Uyan Baba Uyan (Türkçe)

Rave rave bawo rave…
Ah baba…
Bu gece dağ çöktü,
bu gece yer yarıldı.
Gittin baba,
başımı nereye koyayım?

Elini tuttum baba,
elin buz kesmişti.
“Uyan baba” dedim,
sesim burada kaldı,
sen gittin.

Ateş düştü yüreğime ah baba…
Adıyaman’ın ateşi bu,
su söndürmez.
Yüreğim kırıldı,
sesim çatladı.

Ciğerim kavruldu…
Sanki çocukluğumun ciğeri
içimden sökülüp alındı.
Bir gecede
babasız kaldım.

Ah baba…
Gittin,
ev sessiz kaldı.
Sofra eksildi,
kapı arkasız kaldı.
Gittin,
ben hâlâ yolunu gözlerim.

Rave rave lo bawo…
Gittin,
gözlerim yolda kaldı.
Sözlerin kulaklarımda kaldı,
ama sesin gelmedi.

Toprak bilir baba…
Adıyaman toprağı bilir
babanın nasıl toprağa verildiğini.
Dağ şahittir,

gece gündüz şahittir.
Seslendim:
“Baba!”
Dağ geri verdi sesimi,
sen vermedin.

Bu türkü değil baba,
bu yüreğimin ahıdır.
Bu söz değil,
senin çocuğunun yanışıdır.

Kırık bir sesle,
toprağa çökmüş bir yürekle
derim ki:

—Kul Ortak
bu ağıdı söyledi,
Adıyamanlı bir evlat gibi
babasını toprağa veren.

KUL ORTAK