Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Büyük dava adamı Rauf Denktaş'a her zaman en büyük desteği vermemiz gerekir. Tarih sahnesine baktığınız zaman Sayın rauf Bey'in vermiş olduğu mücadele şeref ile durmaktadır. Böyle devlet adamlarına sahip çıkılmazsa vah halimize vah demek düşer. İşte Kıbrıs yavaş yavaş elden çıkmaktadır. Şehitlerimiz kan ağlamaktadır. Duyun artık, duyun..
Şehitlerimizin ruhu şad olsun
Selam ve Sevgi ile..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta