Sen, evet, kim bilebilirdi rastlantıların, kaderin suretleri olduğunu.
Abim demişti oysa, hem de kahpesinden.
ve Karşımdasın şimdi Elim ayağıma dolaşık,
Kaçıyorum ben yada çalışıyor yada sanıyorum.
her ikisi de fena ama duramıyorum, çok mu kudretlisin durdursan ya
iyi de sen nereye gidiyorsun o vakit
sanki gecenin bir yarısı sanki avucumda kelebek,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta