Öylesine bir rastlantıydı bu olan yalnızca
Herkes aynı yolun üzerinde duruyordu
Kimse kimseyi beklemiyordu, bir yerde gitmiyordu da
Biri diğerine çarpmadı diğerince çarpılmadı da
Sonra durdular öylece yine, kendi yollarında…
Yaşam kendi normal döngüsü içinde devam ettiğinde
Hayatın bu kısa anına bir ben; hiç kimse tanık olmadı…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta