Tempo tutmuş sularda kürekleri,
Karanlıkta çınlıyor eski yanık bir ezgi:
Rastgele...Rastgele...
Bir deniz emekçisi atıyor ağlarını,
Umut dolu, özlem dolu, arıyor yarınları!
Rastgele....Rastgele....
Olmaz bu iş böyle....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta