Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
destansı bir şiir ,öğüt verici, halk öyküsünü anlatır güzellikte.Tata alarak kudum.Ses ahengine, uyak ve duraklara hayran kaldım.nefis olmuş .kutlarım.
Değerli ustadım sanki sizleri yanımda hissetim;
Kalemine yüreğine sağlık olsun diyorum.
Ahmet Ayaz
saygi deger insan,kiymetli sair muhterem Üstad!sizi okumak keyifliydi...bu güzel siir paylasimi icin tsk..eder en derin saygilarimi sunarim...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta