CUBALLA
Pislikle beslenen böceği
bilir misin adı: cuballa.
Kişi nefsini buraya indirirse
yükselir mânâda, derecelenir illâ.
Dağların Sırrı
Esrarengiz dağlar…
Sıra sıra.
Ulu, yüce,
Tepesi karlı dağlar.
Kalemdir tarihe,
DEMİRCİ İSYANI
Bu bir direniş değil
Fermanlıydı vicdanı;
Bu, toprağın zemherisi
Demirci’de.
Bir iptila içindeyim
gönlüm karmakarışık
yolumu kaybettim
acep nerdeyim
Dostlarım uzak durur
DOĞUM SANCISI
Yanlış taraftayım
Doğrusunu biliyor kalbim
Bir ayva düştü dalından
Döne döne,
yazgısını ezberler gibi…
En derin yerini buldu derenin,
bir taşın omzuna yaslandı.
Sapsarı bir gülüşle dedi ki:
Fayda yok kimseden,
Ne oğuldan ne kardeşten…
Kaldım bir başıma,
Sıkıntılarla baş edemem.
Avuçlarımda bir dua,
Gönlümün derininde saklı bir ışık,
Ne zaman ansam seni, parlar cansızlık.
Kalabalıklar içinde kaybolsa dünya,
Sen hep ayrısın… bir başka, bir başka.
Ne yıldızlar erişir sana, ne de ayın sefası,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!