2 Ocak 1966 Kırşehir / Türkiye
Buz gibi soğuk kafes, yirmi adımlık oda,
Kara heykeller gibi duruyor şu ranzalar.
Delik deşik uykular, vuslatım hep yollarda,
Bin bir acıyla beni, vuruyor şu ranzalar.
***
Kulağımda çınlıyor geçmişin tatlı sesi,
Hatıralarım yitik, silik kalmış arzular.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta